บางสิ่งที่อยากทำก็ไม่ได้ทำ..หลายครั้งหลายคราว
และก็ต้องอดทนให้มันผ่านพ้นไป สูญเสียไปทั้งที่รู้ว่าเวลานั้นจะไม่กลับคืนมา
บางครั้งที่ต้องอดกลั้น เพื่อทอดทิ้งความต้องการที่แท้จริงของตัวเองไป
..พยายามหลอกตัวเอง สร้างตัวเองขึ้นมาอีกคน ทั้งที่แ้ท้จริงไม่ได้เป็นอย่างนั้น
แม้จะเข้าใจทุกอย่างดี และรู้ถึงสาเหตทุกอย่าง
แต่ก็คล้ายกับความเห็นแก่ตัว ที่อยากจะได้ในสิ่งที่ไม่เคยมี
...ราวกับไม่เคยพอ
ยิ่งรั้งมากเท่าไร ยิ่งจะทำให้รั้นมากขึ้นเท่านั้น
คำว่าสักวัน..มันมากพอแล้ว
เจ็บปวดทรมาณ.. มากเกินกว่าจะรับไหวได้อีก
ต้องทำร้ายตัวเองด้วยการปิดบัง...
ทั้งที่รู้แต่ก็ไม่สามารถห้ามสิ่งที่ตนเองเป็นได้
..
ก็แค่รักอิสระ ก็แค่นั้น
แค่อยากเป็นตัวของตัวเองกว่านี้
แค่อยากให้สบายใจไม่ว่าจะเป็นอย่างไร
ทั้งที่รู้ทุกอย่าง...........แต่พยายามเท่าไรก็ราวกับ..
จะมีปาฏิหารย์เท่านั้น.. ที่ทำให้มีคำว่า "เป็นไปได้"
ฉันจะต้องทรมาณแบบนี้ไปอีกเท่าไร
อดทนเท่าไรก็ยิ่งทำร้ายตัวเอง สูญเสียความเป็นจริงไป
แต่พอจะดิ้นรนก็เหมือนโซ่ที่รัดเข้าไปให้แน่นกว่าเดิม
แล้วจะให้ฉันอยู่ต่อไปได้อย่างไร..
ทรมาณ มากเหลือเกิน..
และก็ต้องอดทนให้มันผ่านพ้นไป สูญเสียไปทั้งที่รู้ว่าเวลานั้นจะไม่กลับคืนมา
บางครั้งที่ต้องอดกลั้น เพื่อทอดทิ้งความต้องการที่แท้จริงของตัวเองไป
..พยายามหลอกตัวเอง สร้างตัวเองขึ้นมาอีกคน ทั้งที่แ้ท้จริงไม่ได้เป็นอย่างนั้น
แม้จะเข้าใจทุกอย่างดี และรู้ถึงสาเหตทุกอย่าง
แต่ก็คล้ายกับความเห็นแก่ตัว ที่อยากจะได้ในสิ่งที่ไม่เคยมี
...ราวกับไม่เคยพอ
ยิ่งรั้งมากเท่าไร ยิ่งจะทำให้รั้นมากขึ้นเท่านั้น
คำว่าสักวัน..มันมากพอแล้ว
เจ็บปวดทรมาณ.. มากเกินกว่าจะรับไหวได้อีก
ต้องทำร้ายตัวเองด้วยการปิดบัง...
ทั้งที่รู้แต่ก็ไม่สามารถห้ามสิ่งที่ตนเองเป็นได้
..
ก็แค่รักอิสระ ก็แค่นั้น
แค่อยากเป็นตัวของตัวเองกว่านี้
แค่อยากให้สบายใจไม่ว่าจะเป็นอย่างไร
ทั้งที่รู้ทุกอย่าง...........แต่พยายามเท่าไรก็ราวกับ..
จะมีปาฏิหารย์เท่านั้น.. ที่ทำให้มีคำว่า "เป็นไปได้"
ฉันจะต้องทรมาณแบบนี้ไปอีกเท่าไร
อดทนเท่าไรก็ยิ่งทำร้ายตัวเอง สูญเสียความเป็นจริงไป
แต่พอจะดิ้นรนก็เหมือนโซ่ที่รัดเข้าไปให้แน่นกว่าเดิม
แล้วจะให้ฉันอยู่ต่อไปได้อย่างไร..
ทรมาณ มากเหลือเกิน..
